Archive for Sykkel

Du mista noko!

Inga Kristine syklar nedover bakken i full fart. Ho tråkkar godt når motstanden kjem der bakken blir slakare eit lite stykke før ho skal sykle oppover. Ho skal greie det denne gongen. Denne gongen skal ho komme seg heilt opp til toppen utan å måtte gå av sykkelen. Ho tråkkar alt ho har. Augo er festa langt oppe i bakken, ho ser heilt til toppen av han om ho strekkjer seg. Men ho gjer ikkje det. Ho veit at ho må halde konsentrasjonen om føtene, dei sterke føtene som trør sykkelen opp i høg fart. Inga Kristine og sykkelen er det nesten ikkje muleg å skilje no. Dei er eitt med kvarandre, dei arbeider i lag om eit enkelt mål. Dei skal nå toppen av bakken saman som ein heilskapleg masse av stål og krom, musklar, blod og sveitte.
-Hei! Du mista noko! Inga Kristine bråbremser. Ho har last bakpå sykkelen. Last som ikkje tilhøyrer ho. Ho skal levere, ho har eit oppdrag. Ho snur seg spørjande i den retninga lyden kom frå. Hiv etter pusten.
-Du mista farten!

Dette trur eg er ei sann historie. Mormor fortalde ho fleire gonger, slik ho gjorde med mange historiar frå barndom og ungdom. Nokre av dei hugsar eg godt. Andre kjennest meir som ein draum etter at frukosten er svelgt og tennene pussa. Eg har nokre bilete att, men dei heng ikkje saman og eg hugser ikkje kva poenget var. I den eine ser eg berre for meg eit lite islagd vatn, nokre ungar og eit par våte sko. Kanskje kjem nokre av dei tilbake. Om ikkje skal eg sy saman dei brokkene eg har til historiar som ikkje er sanne, men som heller ikkje er heilt usanne, på eit vis.

Ja til sykkel!

For å feire valdagen har eg sykla på jobb: Håvik-Haugesund. Det regna, eg er søkkvåt, det var digg! Og turen som vanlegvis tek ein time, tok tre kvarter. Sidan eg berekna god tid i utgangspunktet, er eg altfor tidleg. Eg har snike meg inn under taket hos Samson og ventar på båten til Røvær som kjem om ein halvtime. Eg er nær perfekt kledd med langbeint sykkelbukse fra xxl, regnjakke med store luftehull under armane, langerma ulltrøye, ullsokkar og joggesko. Sjølvsagt medbrakt fullstendig klesskift. Eg prøver å kondensere litt her eg sit. Eit oppdrag har eg også i høve dagen. Eg skal ta imot valmateriell som skal ut til Røvær. Reknar med ny sykkelveg over Karmsundet og suprare sykkelvegar på heile Haugalandet i løpet av dei neste fire åra. Godt val!

Sykkelveg

Viss me klarer å få på plass ein trygg og god sykkelveg over Karmsundet skal eg sykle til jobb med sykkelvogn og to hundar på slep. Viss eg no berre skryt på meg noko eg ikkje kan levere skal du få ete hatten min. Eg må berre kjøpe meg ein fyrst. Tenkte han skulle vere stor og fin og gjerne smake vanilje. Dette fordi du sikkert kjem til å få spise han. Endå betre vil det nok vere om nokon tek frå meg bilen og tvinger meg til å sykle. Vær så snill og gjer det. Eg skal smøre kjedet i mellomtida.

På sykkel mot stjernene

På sykkel mot stjernene
Tekst og melodi: Sigvart Dagsland
 
Eg har ein venn
som volde meg bry,
kver gang eg spent
har ein plan som e ny.
Då kan han glisa bredt og spørra
«Koffor det»?

Og tenke eg høgt
om min egen suksess,
kan han tala varmt
om ka livet e,
og om at de som komme fysst fram må venta på
de andre…

Me tenke framøve og alt som går for sakte får motorer
Me sende romskip og raketter ut blandt stjerner og meteorer

HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
Ser du et lys som bevege seg sakte
på himmelen vil eg nok sei
at kompisen vår med sin gamle st Svithun
langsomt e på vei
OG KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE..

Eg kan ver snar
og utålmodig som få
Når någe ska skje
ska det helst skje nå,
då seie han; Målet me har satt oss
står der og i mårå.
Me bygge høgt
og vidt og bredt
Det ska ver flott,
me vil se og bli sett
Då sidde han dmed drømmende blikk og vil ha
tomannstelt…

Han leve livet best som frifant med bardunene i sekken
Der adle andre vil ha framskritt kan han gjerne stå på flekken;

HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
Ser du et lys som bevege seg sakte
på himmelen vil eg nok sei
at kompisen vår med sin gamle st Svithun
langsomt e på vei
OG KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE..

Han anklage ingen
Han e helste beskjeden
Men pirke nok borti
samvittigheten.
Spesiell, javel,
men han våge å trosse.
Ein takk te
Vårherres litle bremseklosse

SOM KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENE
Ser du et lys som bevege seg sakte
på himmelen vil eg nok sei
at kompisen vår med sin gamle st Svithun
langsomt e på vei
OG KJØRE SYKKEL…..

HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENEEEE…
HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENEEEE…
HAN KJØRE SYKKEL MOT STJERNENENENENENE