Tag Archive for Fine ting

Fint i ein mørk månad

☀ Langdag på HKV med diskusjonar som kan gjere einkvar hjerne møyr.
☀ Turar med hundane i dobbelt tempo gjer menneske og hundar nøgd.
☀ Nyvaska hundar og ein og ein halv hund med nyskrapte tenner.
☀ Vatn i eit stort glas.
☀ Planar om å hente sykkel på Torvastad.
☀ Produktive morgonar startar klokka tipåhalvfem.

Finfint i fyrstninga av året

❄ Å vakne opp på HKV 1. januar etter fin-fin fest utan å ha vondt nokon plass.
❄ Langsam rydding og restemateting i fleire stille HKV i 2011-timar.
❄ Reint kjøleskap.
❄ Å stå opp klokka 0420 etter nokre timar svevn for ein lang, fin morgon.
❄ Kvardag
❄ Baggu full av grønsaker og ein nøgd mage.
❄ Ny design hjå favorittnettordboka
❄ Femåring:

Fine ting i desember

✷ Å få ein god klem av ein god ven som held deg godt fast sjølv om du luktar fjos.
✷ Jublande ungar i snøen på Røvær.
✷ Å skulle til å skrive på fjaseboka at det umuleg kan finnast noko meir idiotisk i eit heilt lass univers enn ein PC, for så å finne ut at Mac-en er minst like idiotisk, og til sist oppdage den einaste idioten i stova: ho som har kobla ledningane feil.
Lightroom 3 på veg i posten.
Dra meg i flettå.
Wham! Last christmas.
Love actually
✷ Kristine som tar bilete av den broderte julekalenderen sin kvar dag og legg det ut på fjaseboka.
✷ Carl Frode Tiller
✷ Har ennå aldri vore på julebord, men skal på juleverkstad to gonger.
Espen Eckbo som Ove Hoff på Storbynatt.
✷ Og til slutt, ein julepynta fjos:
På tradisjonelt vis har fjoskollegaene mine satt opp julekrybba med vegen fram til stallen. Gjetaren med sin noko overdimensjonerte sau (med nisselue) har komme lengst. Bak han kjem ein engel, og lengst bak ser me dei tre vise menn.
julefjos
Jesus er sjølvsagt ikkje født ennå.
julefjos
Han ligg her på ein tallerken (eller på ei sky alt etter som ein ser det).
julefjos
Opptoget kjem nærare og nærare for kvar dag fram til julafta
julefjos
Det er fint lite ein ikkje kan pynte.
julefjos

julefjos

julefjos

julefjos
Og om nokon lurte der dei sit og stappar i seg knallgod mat:
julefjos

Ein sjølvbiografi tjuenullnull-tjueti

RS sa her ein dag eit eller anna om at det kjentes som om ho slutta å rekne åra i 2000 omtrent. Hugsen min er ikkje så presis, så eg er ikkje sikker på akkurat kva ho sa. Det er heller ikkje hovudpoenget. Hovudpoenget er at ho fekk meg til å tenkje slik at eg enda opp med å ligge på kne i senga og rable ned notat til ein liten tiårssjølvbiografi. Det er den som følgjer nedanfor. Han er knapp og hentar ut berre det viktigaste. Trur kanskje han kan vere litt morosam. Eg plagast ikkje over å bli eldre. Eg samlar sulten på erfaringar. Bittesmåe erfaringar som eg plukker med meg på dei heilt vanlege dagane. Livet er så komisk om ein tenkjer etter.

I 2000 flytta eg frå Ås til Oslo. Eg mista mormora mi samme dagen som eg kjøpte ein teve eg slepte med meg aleine på tbanen frå sentrum opp til Kringsjå. Eg sat framfor han og strikka ein heil genser mens eg tok exfac, jobba i heimetenesta på Vinderen og helgependla til Ås for å treffe vener.

Eg byrja på filosofi grunnfag og blei kjent med nokre fine folk. Nokre fly flaug inn i to store bygningar i New York. Eg hadde aldri høyrt om dei bygningane før. Nokre minuttar etterpå fekk eg to tekstmeldingar frå ein begeistra lillebror som syntest det heile var råfestlig. Eg syntes meldingane var så festlige at eg sparte på dei.

Fann ein fin gut på debatten på Chateu Neuf. Han skravla eg med slik at me ikkje fekk med oss at tbanen hadde stoppa på Kringsjå, kjørt til Sognsvann, venta ei stund og byrja på turen nedatt. Me havna på feil side av spora.

Sidan reiste me til Tjekkia og Slovakia. Det var beinkaldt. Me måtte halde kvarandre varme. Eg fann ut at eg er allergisk mot marihuanapollen. Då me hadde komme tilbake til Oslo att og skulle reise heim til juletrea spurde han om han kunne få lov til å kysse meg etter jul. Det fekk han lov til. Så fekk han brev om at han skulle få lov til å reise til USA eit år. Like etterpå mista eg lillebror. Det er framleis rart og ikkje heilt til å tru. Dei festlige tekstmeldingane frå han 11. september blei prislause.

Den fine guten passa på meg. Me såg på fotball-VM og padla i kano. Eg grein då han reiste. Eg grein mykje det året. Mor mi fylte 50 i november. Ho hadde stor fest. Då var eg tynn som ein planke. Ho avslørte ein løyndom ho hadde halde på i 17 år. Det var ein koseleg løydom om mjølk og venskap.

Eg sletta ved eit uhell dei to tekstmeldingane frå lillebror og braut fullstendig saman inne på pauserommet på filosofisk institutt. Eg grein i fleire timar.

Eg var slem mot ein ny, fin gut med langt, mørkt hår. Like mørk som han var mild. Eg angrar fælt på det ennå. No veit eg ikkje kor han er. Eg snudde meg og gjekk utan å seie noko. Ville ikkje ta i mot. Eg hadde ski på beina, gjekk opp ein bakke bak Sogn studentby, såg meg ikkje tilbake, reiste heim til nok eit juletre. Eit som mangla ein heil gut på kne ved sida av seg.

Eg konsentrerte meg om filosofistudiane og leikte med dei i FIVH. Høyrde på Arne Næss og Johan Galtung. Det var mykje fredsprat dei åra. Fredsfestival hadde me også, og me gjekk i tog.

Så blei eg forelska igjen. Han hadde snille augo og var litt sjenert. Han var glad i dyr og flink med ord. Eg mista farmora mi. Ho blei gravlagd på samme dato som mormora mi. Her går eg i surr med åra, men eg trur me er komme til 2002 eller 3. Eg fekk han på kroken. Me gjekk ein tur der me kalla kvarandre fruktfat. Etter ei stund blei me sambuarar.

Eg fekk mastergrad i filosofi og fann ut at ein bør ha hund i huset. Eg byrja høyre på P2, fann ut korleis ein stikk hol i egg før ein kokar dei og at det løner seg å leggje tre femtiøringar under gryta når du kokar ris. Då festar ikkje risen seg i botn. Eg lo ein del. Skrudde litt på bil og kjørte Volvo til Lom. Lærte litt html og css. Eg fann også ut kor etisk bevisste ateistar kan vere. Kjøpte ein whippet. Blei lærar og holdt på å gå opp i liminga.

Sambuarskapet gjekk opp i liminga. Eg fekk ei niese. Flytta til Vestlandet. Med på flyttelasset hadde eg ein svensk italiensk mynde. Fann ut at det er lettare å vere nattevakt i 200% stilling enn å vere arbeidssøkjande i NAV.

Kjøpte leilighet og fekk jobb på ein bitteliten skule på ei bittelita øy som sjølv meiner ho er ganske stor. Blei del av Haugesund KunstVerk som fabeldyr, husfilosof og potensiell forfattar. Var ei veke på Utsira. Surra det fullstendig til. Pendla til Sauda der eg fekk agronomkompetanse. Fekk i mellomtida surra det opp igjen. Måkte ein del skit. Fann roen i tredje etasje i Wergelandsgate 19, på skulen og i fjosen. Kastar opp litt for ofte, men søv som ein stein.

fint i oktober

❄ Det er kvitt på bakken slik at eg blir tvinga til å ta bussen.
❄ Stavanger er ein fin by.

❄ Haugaland KunstVerk har laga film.

❄ Knallgrønn augeskugge.
Kulturnatt i Haugesund
❄ Godt og varmt og lyst og fint og han med fjær på veggen på skrivestova på HKV.

Tid, Timo, Tilgje

Det er berre tida som går. Elles står mykje roleg. Kanskje ventar det andre på noko. Berre tida hastar vidare, for det er ikkje eigentleg noko anna å gjere om du er tid.

I går kveld laga eg ein pakt med Timo; hund, whippet, stressball, nervevrak, kosegutt, marmorpels, tass, psyko, møkkabikkje, fining, aller finaste, steikje kva skulle ein gjort utan deg, firbeint beist, snupp, pomp. Det har seg slik at dette levande vesenet har fryktaggresjon. Han er redd for andre hundar og nokon gonger menneske han ikkje kjenner. Heldigvis kan han venne seg til alle hundar og menneske om han får litt tid på seg, men når me møter på hundar ute på tur er det sjølvsagt ikkje tid til det. Når me går tur aleine er det ikkje så vanskeleg for mennesket meg å gjere rett: avlede, positiv forsterking, gobitar, følg med på meg, takk. Men når me går tur i lag med Sigval; hund, italiensk mynde, spirrevipp, humorklump, macho, tøffing, flis, pinne, kanelis, mafiaboss, koseklump, sjef, snupp, pomp, er det ikkje så lett for mennesket meg å gjere rett. Åtte bein flyg i alle retningar. Bjeffing og hyling, band som snurrar seg rundt det meste og hundar rundt og innimellom og overalt. Så er det flaut, pinlig, ein blir sint, sur, kjeftar, pressar hunderumper ned i bakken, og knepper kjeftar igjen. Ikkje bra. Ikkje rett. Det blir endå meir pinlig, og ein blir surare enn situasjonen skulle tilseie at ein skulle bli.

Derav ein pakt. «Timo», sa eg. «Frå no av skal eg ikkje gjere feil meir. Eg skal gå mange turar berre med deg aleine. Når me går på tur alle tre skal eg berre late som ingenting og dra dykk med meg roleg og utan kommentar.» Eg kosa med hovudet hans og klappa han på ryggen. Ja, og så sa eg unnskyld.

Etterpå fekk han gå ut i hagen for å skrive i hekken.

Slike enkle, nære ting

Ein treng ikkje fyrverkeri når nordevinden hjelper bladverket i hekken å danse framfor lyset frå lyktestopen.